Razem ze mną przyszła Cisza.
Przystanęła obok krzyża
I włączając się w pacierze
Powtarzała: wierzę, wierzę…
Wkrótce dołączyły brzozy.
W ślad za nimi poszły łozy,
Które tuż za krzyżem stały…
Stare dęby zaszumiały…
Wiatr, co mieszkał na cmentarzu,
Też podchwycił refren „wierzę”…
I ja także wierzę, Panie,
Że do siebie mnie przygarniesz.