header image
Start arrow Wiersze-barwne motyle arrow Maj Elżbieta

                                                                     Mogielnica


pasiak mazowiecki
miękko rozścielony:

ciemnoleśnym pasmem
wzgórza obrzeżony
za rzecznym zakolem,
co jak nić się wplata
w pradolinną łąkę
utkaną kaczeńcem;

z wątkiem Rudnej Drogi
wąsko odkreślonym
rdzawą koleiną
od osnowy sadów,
co kwiatem się płonią,
owocem rumienią,
przebarwiają liściem…

pasiak mazowiecki –
pejzaż rozciągniony
do samego skraja
przygranicznej miedzy
w pszenno-kartoflane
naprzemienne grzędy
z w poprzek odgniecioną
rozpadliną Stegny…

pejzaż mazowiecki –
taki ulubiony,
jak swojska zapaska
codziennie przydatna,
przesycona trudem
zwyczajnego bytu
tak prosto – spełnionym…



  Wiersz z zestawu utworów związanych tematycznie z Ziemią Grójecką,
        za który przyznano wyróżnienie specjalne  
  w XXIX Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim „O Laur Jabłoni’ 2009”








Rajski owoc


W zwojach staroksiągu – poprzez tysiąclecia –
kłoszą się jęczmienne, pszeniczne zagony,
    dojrzewają figi,
pnie się gaj oliwny, winorośl po zboczu
i na stołach kuszą stągwie, kosze, misy,
napełnione winem, owocem i chlebem…

A w najpierwszej księdze był owoc z Edenu,
z osobnego drzewa – symbolu poznania:
dobry do jedzenia i miły dla oczu;
choć w nieposłuszeństwie został podzielony
związał prarodziców na koleje życia,
             na wspólne doznania.

I odtąd – choć Eden zamknął swe podwoje
para, gdy dobrana, zyska paralelę
o połówkach jabłka, co są w jednym – dwoje.
                   A Adam i Ewa?
Czy sycili zmysły, zanim wąż ich skusił,
płoniącym się kwieciem i pszczół zakrzątaniem?

Księga nie wspomina, aby w raju kwitły –
zanim owoc dojrzał – jabłoniowe drzewa…









Świat równoległy


miasto
nieśmiałej urody

a zauroczyło
wieżą wysmukloną
w zapłonionym zmierzchu

usidlając obcą
na wszystkie wieczory


kiedyś dla pisarza
miasto i wieczorem
nie miało uroku

lecz czy bezcielesny
wraca tu z zaświatów
          li tylko z przekory?



17 Stycznia 2018
Środa
Imieniny obchodzą:
Antoni, Jan,
Rościsław
Do końca roku zostało 349 dni.
Najnowsze
kamienie
pamiętają
nieustannie
przemawiają


.....WWW.....
Stronę założono 31.01.2006r.
Ostatnio opublikowane
DRODZY CZYTELNICY
Z wielką radością
przyjmę każdą informację
o wykorzystaniu moich tekstów.

Zainteresowanych
nowościami na stronie
chętnie powiadomię.