header image
Start arrow Wiersze-barwne motyle arrow Kiraga Jan

Słowo Ojczyzna

Gdy mówię - Ojczyzna
Czy się zastanawiam
Jak wiele znaczy to piękne słowo?
Niech w myślach moich - zapamiętaj głowo
Nie jawi się tylko, jako ziemia żyzna
Lecz, jako kraj mój kochany i dom rodzinny
W którym szczęśliwy i wolny żyję
I bronić go będę nie oddając innym
Bo moje prawo tu być - a nie czyje.

Gdy mówię - Ojczyzna
To stale powinienem
Myśleć jak o matce, która szczerze kocha
Mnie - swoje dziecko
I wspólnie ze mną w rozpaczy szlocha.
Niech mi bliższą nie będzie daleka obczyzna
Nieczuła i obojętna, jak macocha,
Która wykorzysta moje siły, myśli i talenty
Lecz nigdy mnie nie pokocha
I w końcu zostanę przez nią odepchnięty.

Gdy mówię - Ojczyzna
Rodzi się pytanie
Gdy twarde życie kiedyś mnie pokona
Czy w domu ojczystym i matki ramionach
Ukojenie znajdzie mej głowy siwizna?
I nie opuszczę już rodzinnej ziemi
Ceniąc jej piękno i święte wartości
Najprościej jest przecież, żyć pomiędzy swymi
I w kraju ukochanym doznawać radości.

                Kuczki,11 listopada 2006r.




Pogodna życia jesień

Rzekła starość do seniora
Przyjść do ciebie wreszcie pora
Jesteś na emeryturze -
Więc nie będę czekać dłużej
Zamieszkam w twojej osobie
I do siebie przysposobię.
Nie czekając odpowiedzi
Szus - i starość w człeku siedzi.
Żeby chociaż była cicho
Ale gdzie tam - podłe licho
Prawdziwa jest z nią udręka
Boli głowa, noga, ręka
Spać nie daje, ciągle zrzędzi
I nie sposób jej wypędzić.
Jeszcze w swojej zuchwałości
Mówi coś o samotności.
Lecz emeryt też nie „pęka”
Starość niechaj sobie stęka
Pomyślał - najwyższa pora
Zajrzeć do Klubu Seniora
Gdzie pośród przyjaznych gości
Wnet zapomni o starości.
Choć człowiek w życia jesieni
Niewiele na świecie zmieni
Może innym pomóc wielce
Gdy otworzy swoje serce
Bo wiele samotnych serc czeka
Na przyjaźń drugiego człowieka.

            Kuczki,październik 2009r.




Co jeszcze?

Bez własnych skrzydeł, wbrew grawitacji
Wzbił się w przestworza.
Nieboskłon znaczy jasną wstęgą.
Stanął na księżycu
Poznał lądy i żywioł morza.
Wielki człowiek - czy ma dosyć?
NIE -
Chce nieskończoność poznać
Rozumu potęgę.
Wciąż bada Kosmos - czasem ginie,
Nie straszna mu trwoga.
Chce poznać tajemnicę stworzenia
Lecz, czy dosięgnie Boga?
NIE -
Człowiek poprawiać nie powinien
Najdoskonalszej natury.
Ufny w potęgę rozumu, jest przecież omylny
Może popełnić błąd, który
Zagładę spowoduje.
Homo-Sapiens niech wyhamuje
I trwa w głębokim szacunku
Dla swego istnienia - jakże doskonały.
Jest przecież królem wszelkiego stworzenia.
Czy to nie dosyć?

                        Kuczki, czerwiec 2008r.


22 Czerwca 2018
Piątek
Imieniny obchodzą:
Achacjusz, Achacy,
Agenor, Alban,
Broniwoj, Flawiusz,
Innocenty,
Innocenta, Kirył,
Paulina
Do końca roku zostało 193 dni.
KAMIENIE
kamienie
pamiętają
nieustannie
przemawiają


.....WWW.....
Stronę założono 31.01.2006r.
Licznik odwiedzin
1687435
Ostatnio opublikowane
DRODZY CZYTELNICY
Z wielką radością
przyjmę każdą informację
o wykorzystaniu moich tekstów.

Zainteresowanych
nowościami na stronie
chętnie powiadomię.